| Opinie: Neoliberaal aan de Waal |
| Geschreven door Jasper Teunissen |
| 17 april 2010 |
Er zijn natuurlijk leukere dingen te verzinnen, maar ik heb net even het kersverse coalitie-akkoord van nieuwe Nijmeegse college doorgenomen. Ik snap natuurlijk wel dat je van zo'n compromis tussen verschillende partijen iets middelmatigs kunt verwachten, maar deze tekst is wel heel erg treurig en inspiratieloos.
Bovendien kun je uit het taalgebruik wel opmaken dat dit gedrocht ook niet bedoeld is voor gewone brave burgers zoals u en ik, maar voor een kliekje van ambtenaren, beroepspolitici en andere technocraten.Onder de titel "Werken aan een duurzame toekomst" [1] doen Groenlinks, de Pvda en D66 hun plannen voor de komende vier jaar uit de doeken. Uiteraard wordt er meteen even stevig gehamerd op de vervelende omstandigheid van die nare economische crisis die ons allen heeft overvallen. Als vanzelfsprekend zijn de partijen het erover eens dat Nijmegen zich dan maar moet neerleggen bij bezuinigingen op alle publieke voorzieningen. Dit is immers een gegeven dat van hogerhand is opgelegd. Vanuit deze slachtofferrol wordt de gezamelijke visie geformuleerd: de gemeente moet van alles en nog wat gaan integreren, ombuigen, heroverwegen, herijken, heroriënteren, evalueren, onderzoeken en nader uitwerken. Kaalslag in de publieke sector Naar eigen zeggen wordt er geen gebruik gemaakt van de zogenaamde kaasschaafmethode, maar onder het mom van zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid worden allerlei maatschappelijke organisaties en publieke voorzieningen schaamteloos uitgekleed. De gemeentelijke wijkposten en filialen van de bibliotheek worden gesloten. Op culturele, educatieve en welzijnsorganisaties wordt stevig bezuinigd. Werklozencentrum Unitas wordt de nek omgedraaid en de Stedenbanden met Pskov, Masaya en Gaziantep krijgen minder subsidie. Er komt een eigen bijdrage voor het 'gratis' openbaar vervoer voor ouderen. En als klap op de vuurpijl gaat de gesubsidieerde arbeid op de schop. In plaats daarvan komen er Werkcorporaties die 'worden uitgedaagd hun eigen zelfverdienende vermogen te ontwikkelen'. Hiermee wordt winst boven maatschappelijk nut gesteld en - om het maar even simpeltjes te zeggen - een vorm van gedwongen slavernij ingevoerd. Bonus voor de rijken De neoliberale koers wordt niet alleen gekenmerkt door het uithollen van het publieke domein. Deze schraapsels komen natuurlijk ten goede van de kleine bovenlaag. Zo is een van de speerpunten van het akkoord dat Nijmegen uit de top 10 van de duurste gemeenten voor bedrijven moet verdwijnen. Zij krijgen dus een lastenverlichting. De hotelbranche en congrescentra worden gespekt. De citymarketing - je weet wel, Altijd Nijmegen - krijgt nog een extra impuls. De forse gemeentelijke investeringen in duurzaamheid worden doorgepompt naar marktpartijen, zoals bij het zogenaamde hybride warmtenet in de Waalsprong. Natuurlijk kan het Topsport Innovatie Park, de laatste megalomane natte droom van Paul Depla, blijven rekenen op de warme steun van het nieuwe college. Gefrustreerde automobilisten kunnen zich verheugen op weer een nieuw kansloos onderzoek naar de mogelijkheden van de doortrekking van de A73. Heumensoord wordt verpatst aan Natuurmonumenten en Vitens in ruil voor de vage belofte van meer groen in de wijken. Het woonbeleid is voor het gemak maar even onder het kopje duurzaamheid geplaatst, waarbij het enige concrete besluit is dat de corporaties de huren mogen verhogen als ze wat energiebesparende maatregelen nemen op kosten van de gemeente. Een brug te ver De nieuwe coalitie noemt dit zelf een progressief akkoord vanuit een idealistische visie. Nu weet ik wel dat het nog stukken slechter kan, maar hoewel ik nooit echt zwaar onder de indruk was van de wapenfeiten van 'Havana aan de Waal' is dit toch echt een flinke stap achteruit. Waar Havana al nooit heeft durven breken met de destructieve en ontwrichtende krachten van het neoliberalisme, gaat dit nieuwe college er diep voor door de bibberende knietjes. Ik vind zelf ook dat de gemeente op talloze punten efficiënter kan en dat de verhouding tussen burger en overheid moet worden herzien. Maar er zijn heel veel betere en eerlijkere opties dan de laffe voorstellen die hier worden gepresenteerd. Aan ons dus de taak om deze debatten aan te wakkeren, te laten zien wat burgerparticipatie eigenlijk betekent, en dus het heft in eigen hand te nemen. De hardheid en de kortzichtigheid, het gebrek aan fantasie en inspiratie. Deze leegtes bieden allerlei openingen waar we in kunnen springen. Ik stel dan ook voor om serieus werk te maken van de discussie over een Nijmeegse utopie - zoals een tijdje geleden door Arthur werd voorgesteld via de mailinglijst van Bataforum. Welke vorm dat precies zou moeten krijgen is een goede vraag, maar ik denk dat Bataforum één van de startpunten zou kunnen zijn. [1] Het akkoord "Werken aan een duurzame toekomst" is hier te downloaden als PDF. In het kader van de duurzaamheid zijn 5 van de 32 pagina's blanco. |
Reageer
Heb je een persbericht of ander nieuws? Stuur het naar de redactie.
Er zijn natuurlijk leukere dingen te verzinnen, maar ik heb net even het kersverse coalitie-akkoord van nieuwe Nijmeegse college doorgenomen. Ik snap natuurlijk wel dat je van zo'n compromis tussen verschillende partijen iets middelmatigs kunt verwachten, maar deze tekst is wel heel erg treurig en inspiratieloos.
Bovendien kun je uit het taalgebruik wel opmaken dat dit gedrocht ook niet bedoeld is voor gewone brave burgers zoals u en ik, maar voor een kliekje van ambtenaren, beroepspolitici en andere technocraten.
De neoliberale koers wordt niet alleen gekenmerkt door het uithollen van het publieke domein. Deze schraapsels komen natuurlijk ten goede van de kleine bovenlaag. Zo is een van de speerpunten van het akkoord dat Nijmegen uit de top 10 van de duurste gemeenten voor bedrijven moet verdwijnen. Zij krijgen dus een lastenverlichting. De hotelbranche en congrescentra worden gespekt. De citymarketing - je weet wel, Altijd Nijmegen - krijgt nog een extra impuls. De forse gemeentelijke investeringen in duurzaamheid worden doorgepompt naar marktpartijen, zoals bij het zogenaamde hybride warmtenet in de Waalsprong. 



