Als voorbereiding op de bijeenkomst hadden Katerina en Jacqueline een collage gemaakt van het beeld dat mannen en vrouwen over hunzelf krijgen opgedrongen. Vrouwen moeten vooral dun en mooi zijn, mannen stoer en beschermend. Dit beeld wordt ons vanaf de paplepel ingegoten en dat maakte de verzameling mooi duidelijk.

Ook bij de vrouwenrechtswinkel zien ze belangrijke verschillen tussen mannen en vrouwen en als die problematisch worden proberen ze die op te lossen. Zo zijn mannen vaak geneigd problemen al snel ‘leuk’ te vinden en te willen oplossen, maar vrouwen worden er vooral onzeker van en raken in paniek. Bovendien hebben ze vaak de neiging zichzelf weg te cijferen. Volgens de vrouwenrechtswinkel is hierdoor vooral extra hulp van vrouwen voor vrouwen noodzakelijk. In de rechtswinkel werken ze hier met 25 vooral rechtenstudentes aan.

Helaas kon een presentatie van de ook uitgenodigde Afghaanse vrouwenorganisatie Goshamadeed niet doorgaan, maar hierdoor ontstond er wel extra ruimte om te discussieren. En dat kon geen kwaad.

Allereerst werd er een rondvraag gedaan over hoe het gaat met de emancipatie in de omgeving van de deelnemers. De antwoorden verschilden van ‘in mijn omgeving is het geen issue’ tot meer zorgwekkende verklaringen. ‘Bij mijn groenteboer worden alleen maar mooie jonge meisjes aangenomen voor werk in de winkel. Maar ik zou juist graag worden beoordeelt op mijn kwaliteiten’ zei bijvoorbeeld een deelneemster die voor het eerst bij een bijeenkomst van Bataforum was.

Maar uit cijfers bleek dat het niet overal werkt zoals bij de groenteboer. De voor iedereen meegenomen cijfers lieten namelijk zien dat het bekende verschil in macht en beloning tussen vrouw en man ook daadwerkelijk bestaat. Voor gelijk werk verdienen vrouwen vaak stukken minder, en een vrouw in een toppositie is nog altijd een zeldzaamheid. Mensen spraken hier hun zorgen over uit.

Maar niet iedereen ziet een oplossing in het geven van gelijke posities van man en vrouw in de huidige samenleving. Velen vonden dat doordat het kapitalisme mensen benaderd als producten er geen sprake kan zijn bevrijding. Niet voor vrouwen en niet voor mannen. Korter gezegd kan in het huidige systeem niemand zichzelf zijn.

Frans, bestuurlid Groenlinks die al vaker bij het Bataforum aanschoof, vond persoonlijk de emancipatie zelf een farce. ‘Vrouwen werken + blijven thuis het zware werk doen wat ze al deden. Emancipatie gooide de rechten van de moeder weg, alsof ze een sloof was. Het gaat erom dat mannen en vrouwen gelijkwaardig worden, niet gelijk’. Er werd hierop nagedacht hoe je dit dan zou kunnen bereiken. Verteld werd over een oude eis van de vrouwenbeweging uit 1910 die zei dat vrouwen moeten worden betaald voor de huishoudelijke arbeid.

Over in de vraag hoeverre verschillen tussen vrouwen en mannen zijn aangeboren bleven de deelnemers verdeeld. Rosa die net als zusje Arda ook voor de eerste keer kwam, voelde zich het ‘levende bewijs’ dat emancipatie is in elk geval deels is aangeleerd. ‘Wij (zij en haar zus, red.) zijn door onze vader opgevoed en waren tot 5 jaar terug veel meer jongetjes. Ook plezier in werk hebben was altijd normaal’. Ook de druk van de maatschappij om op een bepaalde manier vrouw te zijn ondervonden zij aan den lijve. ‘Op een gegeven moment zijn we zelf gaan rondkijken, en ons meer vrouwelijk gaan kleden. Mannen kijken nu eenmaal eerder als je een rokje draagt’.

Er bleek nog genoeg ruimte voor discussie en de avond zal dan ook zeker vervolg krijgen. Een woord van wijsheid voor alle vrouwen kwam ten slotte nog van Rosa. ‘Belangrijk is het gevoel vrij te zijn om te doen wat je wilt. Vrij zijn het gevecht aan te gaan met je baas over bijvoorbeeld zwangerschap is al het halve werk’.

Link: Vrouwenrechtswinkel