Verslag rechtszaak tegen Marcel T.

geplaatst in: Overig nieuws | 0

Twee dagen had de meervoudige kamer in Arnhem uitgetrokken voor deze uitzonderlijke rechtszaak. De zitting heeft geen verrassing gebracht, en ook geen echte duidelijkheid. Vooral voor vrienden en familie van Louis blijft het frustrerend dat de verdachte wel alles bekent, maar verder niemand zijn beweegredenen kan volgen.


Hier een verslag door Thea, origineel gepost op indymedia.nl

Feiten

De eerste dag van de zitting was geheel aan het zogenaamde feitenonderzoek besteed. Deze zittingsdag duurde niet zo lang, want Marcel T. bekende alle aan hem tenlaste gelegde feiten: brand- en bom-aanslagen in de jaren negentig, meerdere bankovervallen en de moord op Louis Seveke in 2005. De dag bestond voornamelijk uit het voorlezen door de rechter van de bevindingen van de politie, dit dan vergelijken met passages uit de dagboeken van Marcel, en tenslotte aan de verdachte vragen of hij blijft bij zijn bekennende verklaringen. Het antwoord was steevast ja, of alleen een ja-knikken.

De rechter probeerde hem nog wat details te ontfutselen over de springstoffen die gebruikt waren bij de zijn bomaanslagen: volgens het NFI (Nederlands Forensisch Instituut) en een Brits laboratorium zijn er na de aanslagen sporen van explosieve stoffen gevonden, die niet zomaar door een gewone burger te bemachtigen zijn. Marcel T. volhardde duidelijk in zijn stelling dat hij alle explosieven zelf had vervaardigd (hij heeft voor chemicus gestudeerd, en zegt daarna ook veel zelfstudie gedaan te hebben op dit onderwerp). De rechter leek hiermee genoegen te nemen, aangezien hij voor de rest een bekennende verdachte had, en de NFI zelf in haar rapport blijkt te hebben geschreven dat het maar om zeer geringe sporen gaat, en er mogelijk ‘vervuiling’ van de sporen was ontstaan in het laboratorium.

Aangezien het NFI rapport niet openbaar is, en dit onderwerp een zeer specialistische kennis vereist, is dit voor nu alleen voer voor speculatie. Het leek er in ieder geval op dat de rechter meer belang hechtte aan de door Marcel T. tentoongespreide “daderkennis”: kennelijk zijn in zijn dagboeken en verklaringen genoeg details opgenomen, die behalve bij het onderzoeksteam, alleen bij de dader bekend konden zijn.

De tweede dag was gereserveerd voor de verslagen rond Marcel T.’s geestesgesteldheid, en de pleitnota’s van OM en verdediging.


Psychiatrisch onderzoek

Een ‘ambulant psychiater’ had eerder geconstateerd dat Marcel T. aan het Asperger syndroom lijdt, waardoor verminderde toerekeningsvatbaarheid voor zijn daden en TBS (Ter Beschikking Stelling, dwz gedwongen opname in een inrichting na het uitzitten van de straf) in beeld kwamen. Op de eerste zittingsdag enkele maanden geleden had Marcel T. hiertegen bezwaar gemaakt, waardoor het hele proces werd aangehouden teneinde een psychologische contra-expertise te laten uitvoeren. In een nieuw rapport verklaarde het Pieter Baan Centrum (PBC), waar Marcel T. enkele weken verbleef ter observatie, dat hij niet aan Asperger lijdt.

Weliswaar heeft hij een ‘sterk ontwijkende persoonlijkheid’ en nog wat pathologische kenmerken, maar volgens het PBC is hij wel volledig toerekeningsvatbaar. Hier was Marcel T. duidelijk content mee. De rechtbank moest beide rapporten wegen, wat heel wat gesoebat tussen de psychiaters over vaktermen en onderzoeksmethodes opleverde. Voor de rechters is het vooral van belang om te kunnen beoordelen of de verdachte echt verantwoordelijk kan worden gesteld voor wat hij zegt gedaan te hebben.

Een van de drie rechters stelde een aantal vragen aan de hand van het PBC rapport in een poging om enige inzicht te krijgen in de drijfveren van de verdachte. Voor het aanwezige publiek had dit wellicht een beetje berusting in de grote ‘waarom’ kunnen brengen, maar helaas bleef Marcel T. zwijgen dan wel hele korte antwoorden geven, waarna de rechter snel verder ging.

De zus en de broer van Louis Seveke hadden allebei een verklaring opgesteld als ‘benadeelde’. Dit was een emotioneel moment in een verder vrij technische rechtszaak. Opvallend was dat hoewel beiden toegaven Marcel T. weleens de ergste dingen toe te wensen in een opwelling, ze allebei eigenlijk vrij mild waren: pijn en gemis, maar geen enorme wraak gevoelens of rigide haat tegen de dader.

Pleiten

Dan was de beurt aan de Officier van Justitie om zijn pleidooi te houden. De eis was niet mis: levenslange gevangenisstraf, de hoogste mogelijk straf in Nederland. Normaal gesproken is twintig jaar gevangenis de maximale straf, en wordt levenslang alleen gevonnist voor daders van wie vermoed wordt dat ze bij vrijlating nog steeds ‘een gevaar voor de maatschappij’ zullen zijn. Het argument voor de OvJ om in dit geval levenslang te eisen was dat Marcel T. zo’n diverse “carrière” heeft in de gewelddadige misdaad, en dit om redenen die niemand snapt, dat het niet valt uit te sluiten dat hij over twintig jaar weer begint. Ook het feit dat Marcel T. dat zelf niet duidelijk uitsloot, wanneer daarnaar gevraagd werd, woog de OvJ mee.

Mr Ficq’s verdediging pleidooi was bijna geheel aan de (beschuldiging van) moord op Louis gewijd. Het is natuurlijk voor een advocaat ontzettend moeilijk om een bekennende verdachte te verdedigen, en zij koos ervoor om de rechters erop te wijzen dat een bekentenis ook gelogen kan zijn, om welke redenen dan ook. De rechters moeten zelf echt overtuigd zijn van de schuld, en zij gaf aan dat hoewel zij Marcel T geen leugenaar vond, zij de door hem aangevoerde motief voor de moord zo bizar vond, dat ze hem nog steeds niet echt geloofde. Voorts ging zij natuurlijk tegen de eis van levenslang in, en betoogde dat een straf van een jaar of achttien meer op zijn plaats leek. Volgens haar waren Marcel’s daden toch allemaal in een bepaalde periode te plaatsen, waardoor de kans op herhaling over vijftien of twintig jaar nihil is.

Tenslotte

Na twee dagen proces, zonder inzicht te hebben in alle stukken, kunnen wij als publiek alleen maar verder gissen over de beweegredenen van Marcel T. Ook al zei zijn eigen advocate nog steeds dat ze het niet helemaal gelooft, de meeste mensen lijken inmiddels wel overtuigd dat hij inderdaad de moordenaar is. Alleen is er niemand die het begrijpt.

Het ‘mislopen’ van 12000 gulden door toedoen van politieke krakers (een uitkoopdeal voor het kraakpand waar hij verbleef, die uiteindelijk niet doorging), of de ‘karakter-moord’ door hem ervan te verdenken BVD-infiltrant te zijn (een paranoide idee van Marcel T. in zijn ergste momenten van depressie en drankmisbruik) kan men haast niet serieus nemen als motief voor de moord op Louis Seveke. Uit de aanvullende vragen van de rechters en de de antwoorden van Marcel T. bleek dat de uitkoopdeal door de eigenaar zelf was afgeblazen. Hij erkende ook dat hij Louis eigenlijk nauwelijks kende en zelden met hem had gesproken.

Ook het door Marcel T. aangevoerde feit dat een vrouw op wie hij verliefd was (een antwerpse prostituee) hem niet meer wilde, is erg moeilijk te slikken als reden om dan maar in een opwelling een lang gekoesterd wraak alsnog te gaan uitvoeren. Maar ook de aanslagen en bankovervallen die Marcel T zegt te hebben uitgevoerd vanuit een anarchistische motivatie blijven moeilijk te begrijpen. Er zijn ongetwijfeld mensen die een aanslag op het gebouw van Basf, of een bankoverval (‘selfbanking’) vanuit een actie-beweging willen begrijpen, maar wat er tijdens deze rechtszaak naar voren kwam als beweegredenen van Marcel T. blijft erg summier.

Marcel T. gaf overigens zelf aan het buitgemaakte geld behalve aan levensonderhoud vooral aan ‘drank en vrouwen’ te hebben uitgegeven. Uiteindelijk werd hij gepakt door een bizar toeval, al probeerde de OvJ nog iets van verdienste aan de Bamboe team toe te kennen.

De rechters doen op 7 maart uitspraak. Dan staat het Marcel T natuurlijk vrij om hoger beroep aan te tekenen. Mocht hij hiervan afzien (wat gezien zijn berustende en bekennende houding tijdens het proces wel mogelijk is), dan blijven er genoeg vragen en twijfels over, die voorlopig niet opgehelderd zullen worden. Interessant is ook de vraag wat het inmiddels ontbonden BamboeTeam gaat doen met de door hun vergaarde schat aan informatie over iedereen die van ver of van dichtbij iets met Louis Seveke te maken heeft gehad.