Naar een andere aanpak van veelplegers

geplaatst in: Overig nieuws | 0

De overlast van het aantal vrouwelijke veelplegers in Nijmegen neemt de laatste jaren toe. Hun situatie verslechtert en de opvang verbetert nauwelijks of niet. In 2003 ontwikkelde ik een plan waarbij het draaideurfenomeen voorkomen kon worden. In het Landelijk Overleg Tippelprostitutie (LOT) vond ik toen geen medestanders. Ik had de Donner-wind tegen. In 2005 werd in de vrouwengevangenis Ter Peel (Oost-Brabant) een veelplegersproject ontwikkeld. Hierdoor vond ik aansluiting. Ik kon met mijn ideeën aan de slag. De Finse aanpak in de documentaire bevestigde mij in mijn ideeën.

Inleiding     : Anna Broos
Video         : documentaire over het Strafbeleid binnen een Finse en Japanse  Strafinrichting
Locatie       : De Klinker
Tijd            : 20.00 uur
Datum        : 10-1-06

Inleiding
Mijn Naam is Anna Broos en om misverstanden te voorkomen, ik spreek hier op persoonlijke titel.

In 1978 heb ik vanuit het recht van het aanrecht een MBO en HBO-MW opleiding gevolgd. In Roosendaal heb ik een bij het A.M.W. een van de eerste slachtofferhulpprojecten mee opgezet en vanaf 1987 werk in Nijmegen waar ik in dat zelfde jaar een huiskamerproject voor prostituees heb opgezet. Dat project bestaat nu 20 jaar en heb er 20 jaar lang met veel plezier gewerkt.

Doelgroep
Van de faciliteiten van de huiskamer voor prostituees wordt gebruik gemaakt door diverse en kleurrijke populatie van verschillende nationaliteiten, transseksuelen en travestieten, verslaafde en niet verslaafde vrouwen die allemaal hun eigen sfeer en problematiek mee brengen.

Veelplegers
Met name onder de groep verslaafden komen we regelmatig veelplegers tegen.
Het werken met o.a. veelplegers maakt deze video voor mij en hopelijk ook voor u interessant.

Effecten van het opkomen van crack
Het opkomende fenomeen veelplegers heeft alles te maken met het naar de achtergrond verdringen van heroïne vanaf begin jaren 90, door het opkomen van gekookte coke, ook crack genoemd.

Hoewel gekookte coke al jarenlang door consumenten zelf geprepareerd werd uit het cocaïnezout, bleef de verkoop van kant-en-klare gekookte coke jarenlang beperkt tot Rotterdam. Sinds 1996 wordt gekookte coke landelijk door dealers verkocht en vanaf die tijd is de consumptie over de gehele linie toegenomen.

Hulpverlening
In 2001/2 ging het mij opvallen dat vrouwen minder verslaafde vrouwen in het hulpverleningscircuit terecht kwamen. De gezondheidssituatie ging snel achteruit. Het aantal daklozen nam toe Dat riep bij mij een aantal vragen op:

1.     Ligt dat aan het steeds meer opkomen van de gekookte coke en de negatieve effecten daarvan?
2.     Ligt dat aan de kwaliteit van het huidige aanbod van de hulpverlening?
3.     Ligt het aan de bureaucratie en protocollen binnen hulpverleningsland, het productiegericht werken?
4.     Ligt het aan de kwaliteit, motivatie of visie van de werkers?
Frustratie
Na tijdlang geconfronteerd te zijn met de consequenties van het toegenomen cokegebruik raakte ik eind 2002 begin 2003 zo langzamerhand aardig gefrustreerd.

De vrouwen geloofde maar al te graag dat coke, crack, niet zo verslavend zou zijn. Wat in feite betekende dat je niet ziek werd zoals bij gebrek aan dope, maar tussen de oren veroorzaakte het een veel sterkere afhankelijkheid. Dit had als gevolg een onafgebroken scoren-gebruiken-scoren-gebruiken-scoren met tussenposes van een half uur en dat dan soms nonstop drie dagen en nachten lang. Was er niets legaal te scoren, dan maar winkeldiefstal, prostituanten oplichten. De vrouwen raakte uitgeput en een kort lontje maakte hen verbaal of fysiek agressief. Dit had een grote invloed op de sfeer in de huiskamer en op de zone. Het werd van kwaad tot erger. Een paar dagen of weken gevangenis in gevangenis uit en zo ontstond het draaideurfenomeen van de veelpleger.

Op de dag dat de veelpleger uit detentie vrij kwam, dakloos, zonder uitkering, liep zij die zelfde avond weer op de tippelzone te scoren, met als gevolg dat zij binnen een paar weken of dagen weer opgepakt werd, als ze intussen niet in handen gevallen was van een zogenaamde redder, (pooier, dealer of vrouwenhandelaar) Ze is op dat moment een makkelijke prooi voor uitbuiters.

Cijfers
Dit draaideurfenomeen betekent veel werk voor politie, meer belasting voor de burgers en de vrouw komt in situaties te recht waar ze niet meer uitkomt. Hoewel er landelijk veel in beweging is en ook Nijmegen hard werkt aan een andere aanpak, liegen de cijfers er niet om.

Om even een indruk te geven van wat dat in cijfers uitgedrukt, voor de samenleving betekent, heb ik wat overgenomen uit een gemeentelijke notitie.

Landelijke cijfers 2005 aantal veelplegers: 18.500. Dit betekent 660 mln euro schade.
Per veelpleger is dit 35.500 euro p.j.
Met 350 veelplegers in Nijmegen is deze 12,5 mln euro per jaar.(10% vrouwen)
De vervolgschade (politie, justitie, zorg) komt hier nog bij.

Actie
Ik vond het tijd om signalen door te spelen naar boven.

Ik ontwikkelde in een plan in mijn hoofd, “Project Perspectivo” uitgevoerd in een “Finhuis”, waarbij dit draaideurfenomeen “voorkomen” kon worden. Bij het voorleggen van dit plan in 2003 bleek de tijd er nog niet rijp voor. Hoewel er voor mannelijke recidivisten al wel een soortgelijk SOV-project in ontwikkeling was, bleek mijn voorstel in het tijdperk Donner niet haalbaar. (10%, wie maakt zich daar nou druk om?)

Medestanders
Kort daarna zag ik tot mijn verbazing op Canvas (2003) een documentaire waarin ik mijn droom in een Finse strafinrichting verwezenlijkt zag.

In dat zelfde jaar werd ik benaderd door de vrouwengevangenis Ter Peel in Oost-Brabant waar een studente HBO bezig was met het ontwikkelen van een nieuwe aanpak op een aparte afdeling voor vrouwelijke veelplegers. Intussen is deze aanpak operationeel. Sinds oktober j.l. geef ik een training aan veelplegers, met als doel relevante competenties te ontwikkelen, waardoor een door henzelf gewenst toekomstperspectief in beeld komt.

Documentaire
Deze video opname, laat het verschil zien tussen de het beleid van een Finse en een Japanse strafinrichting.

1. Volgens deze documentaire zou Finland de minste gevangen hebben. Met haar lik op stuk beleid kom je onder de 21 jaar niet in de gevangenis en boven de 21 jaar niet langer dan 4 jaar.

Niet straffen, maar genezen is de essentie. Lichaamsgerichte therapie is een belangrijk onderdeel van genezing en het herwinnen van zelfrespect.

Zachte aanpak geneest, harde aanpak maakt criminelen.

Tijdens detentie blijf je verantwoordelijk voor werk, inkomen en hoe je dat inkomen besteedt.

2. Japan heeft een harde aanpak, niet langer dan 2 jaar. Alles is gericht op in de pas lopen en gemeenschapszin. Je leeft niet alleen, maar met mensen om je heen.

Dit besef wordt aangeleerd door vernedering en schuldbesef.

Japan heeft een laag misdaadcijfer.

Het misdaadcijfer blijft laag omdat respect in wetten is vastgelegd.

In Amerika zijn er op 100.000 Amerikanen 200 gewapende overvallen.

In Japan                                                    2

Nazorg (uitgevoerd door 50.000 vrijwilligers) begeleidt naar terugplaatsing in de gemeenschap.

Nabespreking
Na de video wil ik graag van u horen welke van de twee methoden u het meest aanspreekt, wat er voor u uitspringt en hoe u denkt over de wenselijkheid en haalbaarheid van de Finse aanpak binnen Nederland. Hoe U denkt over een buddy project als nazorg en het opzetten van een “Finhuis”, Project Perspectivo.


Hallo Bataforen en andere aanwezigen,

Nog even behoefte aan een nabeschouwing en nog wat over het “Finhuis”.
– goede opkomst, motiveert om nog een keer een thema in te brengen
– fijn dat de apparatuur gebruikt kan worden en fijn dat Sjoerd bereid was een en ander mee voor te bereiden.
– jammer dat ik me meer op het overbrengen van informatie had voorbereid dan op het structureren van de nabespreking. O.a. daardoor bleef de discussie wat oppervlakkig.

Er zijn een aantal opmerkingen gemaakt waarvan sommigen een nieuwe thema bijeenkomst waard zijn;
• legaliseren van drugs
• man-vrouw -maatschappij
• strafbeleid en nazorg
• straf beleid binnen andere (buitenlands) strafinrichtingen
• individuele consequenties van een strafblad binnen de maatschappij
• cultureel bepaalde groepsidentiteit versus individualiteit
• 24uurs opvang/huis voor vrouwen i.p.v. het MFC
• Finhuis voor mannen
• Finhuis voor vrouwen.
• Finhuis voor mannen en vrouwen.

Wat bedoel ik met een Finhuis?
Waar: Er blijken geschikte panden in omloop te zijn om een “Finhuis” te realiseren.
Voor wie: Vrouwelijke veelplegers (is mijn persoonlijke insteek)
Hoe: Er zijn op dit moment grote panden aangekocht door particulier initiatief, waarbij ingespeeld wordt op de wachtlijsten van de GGZ. Een persoonsgebonden budget biedt daarbij mogelijkheden. Deze panden zouden met een specifiek programma op maat, gebruikt kunnen worden.
Wanneer een gedetineerde een ISD maatregel opgelegd krijgt, zou een groot deel van de straftijd in “genees”tijd uit gezeten kunnen worden. Het uitzitten van de “geneestijd” vindt dan plaats in een Finhuis, waar vrouwen in een gesloten setting aan hun toekomst kunnen werken.
Wat: Creatieve, lichaamsgerichte en andere therapie, onderzoeken van mogelijkheden op allerlei gebied, aan verschillende werksoorten en opleidingen kunnen proeven. Wanneer de vrouw een beeld heeft gekregen wat ze aan mogelijkheden en interesses in zich heeft en hoe ze haar leven in zou willen richten, kan ze via een half open naar een open afdeling langzaam weer een plaats binnen de samenleving in gaan nemen. Eventueel met als steuntje in de rug een buddy. (Dit is nog maar een deel van het aanbod)
Door wie: Verschillende nader te omschrijven specifieke deskundigen
Voortraject: Selectie van wel en niet gemotiveerde vrouwen zou tijdens de eerste maanden van detentie plaats moeten vinden, door middel van activiteiten en trainingen gericht op het ontwikkelen van relevante competenties.

Reacties op de afgelopen thema-avond en op de zin en mogelijke onzin, de wenselijkheid en de haalbaarheid van de hierboven summier omschreven opzet van een Finhuis, zijn welkom.

Groet Anna